Mit mekoar, veur mekoar

Moi! Mijn naam is Karin Orsel en sinds een paar weken mag ik mijzelf algemeen bestuurslid noemen van Groninger Dorpen. Een nieuwe rol, maar niet in een nieuwe wereld. Bijna twintig jaar werk ik in het sociaal domein waarin ik verschillende functies heb vervuld. Van opbouwwerk tot mantelzorgondersteuning, van psychiatrie tot maatschappelijk werk — overal zie ik hetzelfde: mensen hebben mensen nodig. Zowel in steden als in dorpen.

Ik woon zelf in Oost-Groningen, samen met mijn kinderen, hond Nala en kat Bob. In mijn werk ben ik altijd bezig geweest met hoe we mensen kunnen helpen om zich gezien, gehoord en verbonden te voelen. Dat klinkt groot, maar soms begint het gewoon met even zwaaien naar de buurvrouw. Of een praatje bij de supermarkt.

Juist in dorpen is die informele verbondenheid van onschatbare waarde. Maar het is geen vanzelfsprekendheid. Mensen worden ouder, voorzieningen verdwijnen, gezinnen zijn druk, nieuwkomers weten de weg nog niet. Hoe zorgen we ervoor dat we elkaar blijven zien? Dat we blijven groeten op straat, ook als we elkaar (nog) niet kennen?

Daar ligt wat mij betreft een mooie opgave voor dorpsinitiatieven én voor ons als Groninger Dorpen. Verbinding is niet alleen een mooi woord voor op papier; het is iets wat je doet. En ja, dat kost soms tijd, moeite of een beetje lef. Maar de opbrengst is groot: het maakt dorpen sterker, veiliger en gezelliger.

Als bestuurslid wil ik me inzetten voor precies dát: ruimte en steun voor de mensen die elke dag werken aan een leefbaar dorp. Dat begint voor mij met goed luisteren. Dus heb je ideeën, vragen of ervaringen die je wilt delen? Laat het me weten. Want een dorp maak je samen — en een goed gesprek begint met een open deur.