Mijn hele leven woon ik al in het Groningerland, al moet ik daar een kleine kanttekening bij maken: ik woon samen met mijn vrouw Sieta tegen de grens van Friesland, in het kleine dorpje Visvliet. Mijn vrouw komt uit Marum, maar heeft hier in Visvliet ook goed haar draai kunnen vinden. Samen zijn we in 1989 getrouwd en hebben drie zoons die hier zijn opgegroeid en allemaal hun eigen plek hebben gevonden. Eén zoon woont nog in ons dorp, maar ook de andere twee weten de weg naar dorpsfeestjes goed te vinden.
In de loop der jaren is er veel veranderd in ons dorp. Zo zijn bijna alle voorzieningen verdwenen. In mijn jeugd waren er een snackbar, een café, een hotel, een school en natuurlijk een dorpswinkel. Helaas is dat allemaal verdwenen. Nu zoeken we als dorp ook meer buiten ons dorp, maar dat geldt niet voor alles. Een feestje vieren we nog het liefst samen met onze dorpsgenoten, meestal in het dorpshuis, maar ook andere feestlocaties beleven we graag mee.
Gelukkig hebben we ons dorpshuis nog, en daarnaast is er een groot verenigingsleven. Dat geeft ons kleine dorp een rijk gevoel. Zoals het hier gaat, gaat het in veel kleine dorpen: verarming van de middenstand. Daarnaast heb ik het gevoel dat de overheid kleine dorpen graag zo wil houden, wat het soms niet makkelijker maakt. Gelukkig is de gemeente ons qua verenigingsleven goed gezind, wat een positieve kant biedt.
Om als klein dorp sterk te staan, heb je vaak een overkoepelende organisatie nodig. Voor Groningen is dat volgens mij Groninger Dorpen. Dat was de reden dat ik me heb aangemeld als bestuurslid bij Groninger Dorpen: om zo iets te kunnen betekenen. Samen sterk, samen iets doen om dorpen sterker te maken.
Naast Groninger Dorpen zit ik in ons dorp ook in een aantal andere besturen. Eén daarvan is de Stichting Eise Eisinga Visvliet. Met deze stichting maken we ons dorp mooier door op diverse plekken kunstwerken neer te zetten, geïnspireerd op Eise Eisinga. Misschien vraag je je af wat Eise Eisinga met Visvliet te maken heeft: hij is vijf jaar verbannen geweest uit Friesland, waarvan het grootste deel in Visvliet. Daarnaast ben ik bestuurslid van het Dorphuis en het Heirhuys, en houd ik me bezig met kerkelijke zaken. Ook mijn vrouw zit in diverse besturen, zodat wij samen ons dorp levendig proberen te houden.
Om in ons levensonderhoud te voorzien ben ik werkzaam als servicetechnicus bij de firma Jungheinrich, waar ik heftrucks bij klanten repareer en onderhoud. Daarnaast ben ik veel te vinden in het staalbedrijf van onze zoons, De Wit IJzerwerken. In het pand dat zij hebben gekocht moet veel gebeuren, en daar zet ik me graag voor in.
Tot slot vind ik het belangrijk om kleine kernen te behouden, maar ook grotere dorpen leefbaar te houden is een streven. Samen sterk, daar gaan we voor.


