In de rubriek “Omzien noar elkoar” doen we verslag van de interviews die we hebben afgenomen bij de aangesloten zorginitiatieven van het Netwerk Zorgzame Dorpen Groningen.

Veur mekoar in Kiel Windeweer

Kiel Windeweer, 17 februari 2026

Wat begon met een warm welkom in de voormalige basisschool van Kiel-Windeweer, groeide uit tot een open en betrokken gesprek over noaberschap in de praktijk. Aan de stamtafel met koffie binnen handbereik, vertelden Elly en Nicolien over tien jaar bouwen aan verbinding. De sfeer was gemoedelijk en eerlijk: trots op wat er staat met oog voor de uitdagingen die er liggen.

Veur mekoar als kloppend hart

Al tien jaar is ‘Veur mekoar’ een vaste waarde in het dorp. In een lintdorp van zes kilometer lang, waar mensen traditioneel hun eigen weg gaan, is dat geen vanzelfsprekendheid. Toch is er een hechte kern van zes vrijwilligers die ontmoeting mogelijk maakt. Zij beheren de sleutels van de oude school, plannen activiteiten, doen de boodschappen en zorgen dat het tijdelijke dorpshuis draait.

En dat draait. Van een wekelijkse inloop tot gezamenlijke kookavonden en een drukbezochte bingo waar zo’n tachtig dorpsgenoten op afkomen. Na corona werd tijdens een brainstormavond nieuwe energie gevonden: jeugdactiviteiten kregen weer aandacht, er ontstonden nieuwe clubs en binnenkort start een handwerkcafé. Het laat zien dat het initiatief meebeweegt met de tijd.

Beeldvorming en bereik

Tegelijkertijd kent het initiatief zijn uitdagingen. Een vroeg ontstane beeldvorming, die het initiatief vooral met ouderen associeert, blijkt hardnekkig. Daardoor is het soms lastig om jongere inwoners en tweeverdieners te betrekken. Ook het bereiken van dorpsgenoten die zich achter de voordeur terugtrekken, blijft een aandachtspunt.
Die realiteit wordt onderkend zonder verwijt. Het vraagt om voortdurende communicatie, zichtbaarheid en doorzettingsvermogen.

Organisatie en dorpsstructuur

In het dorp zijn meerdere organisaties actief. De Vereniging Plaatselijk Belang Kiel-Windeweer behartigt de algemene belangen van het dorp. Daarnaast is er de Stichting Dorpshuis Kiel-Windeweer, gericht op de ontwikkeling van een nieuw dorpshuis.
‘Veur mekoar’ functioneert zelfstandig naast deze formele structuren. In de praktijk zijn het de vrijwilligers die het dagelijks beheer van de oude school op zich nemen, terwijl het pand eigendom is van de gemeente. Het traject richting een nieuw dorpshuis is al langere tijd

onderwerp van gesprek. Hoge energiekosten, onderhoud en procedurele stappen maken het proces complex en vragen om zorgvuldige afstemming tussen betrokken partijen.
Dat brengt soms spanning met zich mee, maar tegelijk is duidelijk dat iedereen hetzelfde doel voor ogen heeft: een toekomstbestendige ontmoetingsplek voor het dorp.

Wat valt op in Kiel-Windeweer?

• De lange adem van het dorp. Tien jaar lang zetten vrijwilligers zich onafgebroken in om ontmoeting mogelijk te maken. Dat vraagt doorzettingsvermogen – en dat is er.
• Een team dat op elkaar kan bouwen. De zes vrijwilligers vormen een stabiele kern. Taken zijn verdeeld, afspraken zijn helder en de onderlinge sfeer is goed. Dat plezier in samenwerken werkt door in alles wat ze organiseren.
• Activiteiten die mensen echt samenbrengen. Of het nu gaat om de bingo met een volle zaal of een kookavond aan een lange tafel: er wordt gelachen, gedeeld en bijgepraat.
• Samen de schouders eronder. Tijdens gezamenlijke klusdagen meldden dorpsgenoten zich spontaan om mee te helpen. Jong en oud liet zien dat de ontmoetingsplek ertoe doet.
• Ruimte voor nieuwe ideeën. Na corona is er niet stilgezeten. Vanuit een gezamenlijke brainstorm ontstonden nieuwe initiatieven en kreeg ook het jeugdwerk weer aandacht.
• Aandacht voor elkaar op kleine schaal. Vrijwilligers halen mensen op, stappen even binnen voor een praatje of helpen waar dat nodig is. Dat stille noaberschap vormt misschien wel de stevigste basis van alles.
• Trots op wat er is opgebouwd. Ondanks de beperkingen van het gebouw klinkt er waardering voor

Blik vooruit

Het naderende tienjarig jubileum biedt een natuurlijk moment om terug te kijken én vooruit te blikken. De wens is om nieuwe, jongere vrijwilligers te betrekken, zodat taken verdeeld blijven en frisse ideeën ruimte krijgen.
Kiel-Windeweer laat zien dat stenen belangrijk zijn, maar dat sociale samenhang het fundament vormt. Met tien jaar ervaring, een betrokken kernteam en een dorp waarin noaberschap zichtbaar is in kleine en grote gebaren, ligt er een stevige basis voor de volgende stap.